Dag 52 Saigon (dag3)

De laatste aankopen zijn gedaan, de fietsen ingepakt en we hebben elektronisch ingecheckt voor de vluchten van morgen. Alles is dus geregeld en wij zijn er ook aan toe om te vertrekken. Het is mooi geweest. Het is een prachtige reis geweest met vele boeiende ontmoetingen met leuke mensen, prachtige natuur, interessante architectuur, cultuur en ga zo maar even door. De reis heeft volledig beantwoord aan onze verwachtingen maar na 8 weken verlang je toch naar huis en “home is where the heart is”. Iedereen bedankt voor het lezen en voor het achterlaten van al die leuke hartverwarmende reacties.Tot ziens in Holland!
Hans Zwagerman en Gerard Metselaar
P.S. Manon Z., van harte gefeliciteerd met je verjaardag!

Dag 51 Saigon (dag 2)

Het wordt wat gezapig de laatste dagen, de fut is er uit. Vanochtend naar ons laatste hotel gegaan en nog even wat sightseeing gedaan op de fiets. Gisteren hebben we niet gefietst en we waren weer opgetogen een stukje te mogen rijden. De regelmaat van het fietsen gaat in je gestel zitten en als het er een dag niet is, ga je het missen. Het deelnemen aan het hectische verkeer is een regelrechte uitdaging. Je wordt opgenomen in een stroom van honderden bromfietsen en het is een sport om af te slaan, tegenliggers ontwijken, de weg vinden , het voorkomen dat je wordt afgesneden, etc.. Wij worden er echter zo ondertussen aardig handig in maar het blijft natuurlijk uitkijken. Morgen moeten de fietsen reisklaar worden gemaakt en gaan we op zoek naar dozen en noppenfolie en dan is het echt gedaan met het fietsen. Een groot deel van de dag is opgegaan aan het souvenirjagen. De markt is daar de aangewezen plaats voor en het is een klucht om te zien hoe men jouw aandacht probeert te trekken en hun waar probeert aan de man te brengen. De opbrengst van vandaag was substantieel en dat resulteert morgen dan in een rustig dagje. Tot dan.

Dag 50 Saigon (Dag 1)

Geen strak programma vandaag, we zouden ons laten leiden door het ritme van de stad. En dan ben je natuurlijk om 06.00 uur klaar wakker net zo als de rest van de stad. Hans echter niet, hij werd pas wakker toen ik begon rond te scharrelen in de kamer. Na ons toilet te hebben gemaakt, gingen wij snel naar beneden, nieuwsgierig als wij waren naar het ontbijtbuffet. Wij sloegen een riante bodem voor de rest van de dag en togen vervolgens naar ons hotel voor de rest van de week. Er waren reeds 2 nachten voor ons gereserveerd en wij wilden er een nacht eerder onze intrek nemen dan eigenlijk de bedoeling was. De prijs van deze nacht was echter van dien aard dat wij besloten toch nog maar een nachtje in ons huidige hotel te blijven. De rest van de dag hebben wij doorgebracht in het Reunnification Palace en het War Remnants Museum. De eerste betreft het voormalig presidentiële paleis van Zuid-Vietnam. Hier is het waar een communistische tank de poort plat reed op 30 april 1975, de dag waarop Saigon zich overgaf. Het gebouw en interieur zijn gelaten zoals zij waren op deze gedenkwaardige dag. De tweede is een museum waarin de herinneringen en overblijfselen uit de oorlog zijn tentoongesteld vanuit een Vietnamees standpunt. Om stil van te worden.
Ook nog even wat zaken geregeld omtrent onze thuisreis en wat door het centrum gewandeld. Daarna heerlijk gechilled op de kamer met de airco op 16C. Vanavond lekker een bbq maaltijd genuttigd en nog even over de markt gelopen. Salut.

Dag 49 My Tho - Saigon

Na een romantische nacht in de bruidsuite togen wij vol goede moed noordwaarts richting Ho Chi Minh City, onze laatste bestemming van deze reis. We hadden de keuze tussen een tweetal routes, een langere en drukke route of een wat kortere rustige route met veel slechte wegen. Wij kozen de laatste. De zon lachte ons toe en al gauw hadden wij er een goed tempo in. De omgeving was weer zeer pittoresk en de mensen waren wederom erg vriendelijk en spraakzaam. Pontjes en bruggen verzorgden droge oversteken en diverse terrasjes voorzagen ons van kostelijk nat. Na zo’n 70 km doemde de stadsgrenzen van HCM-City op en op dat moment moet het zijn mis gegaan. Het leek even alsof er een klein foutje in de routebeschrijving zat maar spoedig zag Hans er geen gat meer in. Heel vreemd want dat was nog niet eerder gebeurd. Op het moment dat wij al geruime tijd geen herkenningspunten meer tegenkwamen en achterom kijkend een bord zagen met de tekst “Welcome to Ho Chi Minh City”, wisten wij echt dat wij fout zaten. Heel jammer want wij hadden zojuist een enorme opstopping achter de rug als gevolg van een aanrijding en dat bleek nu nergens voor nodig te zijn geweest. Eerst maar even wat drinken en de weg “vragen”. Gelukkig hadden wij een prima kaart van de stad op de kop weten te tikken en al snel kwamen wij te weten wat wij eigenlijk al wisten: wij zaten helemaal fout. En dat in een stad met meer dan 5 miljoen mensen en een oppervlakte gelijk de provincie Utrecht. Het bleek dat het hele stuk tevergeefs was geweest en het hele eind moest weer worden teruggefietst. De stad was loeidruk en bokheet en de zin ontbrak ons maar er was geen keus. Uiteindelijk na vele keren stoppen, de kaart raadplegen en navraag bij de locals, kwamen wij aan bij ons hotel. De teller stond reeds op 108 km en we hadden het echt gehad. En jawel, het hotel bleek vol te zijn ( de boeking liep van 9 t/m 11 december )en er moest een ander hotel worden gezocht. Snel gevonden gelukkig! Vanavond nog even de stad in geweest om een hapje te eten en sfeer op te snuiven en met onze ruim bemeten reukorganen was dat geen probleem. Tot morgen.

Dag 48 Vinh Long - My Tho

De Mekong is hier alom vertegenwoordigd, misschien niet overal in de delta met deze naam maar dan toch zeker aanwezig als zijarm van deze machtige rivier met een andere naam. In Phnom Penh zagen wij hem voor het eerst op een punt waar twee andere rivieren zich gewonnen gaven aan deze machtige stroom. Een paar honderd kilometer verderop zijn er nog een aantal rivieren samengesmolten tot een indrukwekkend conglomeraat van waterwegen met een breedte van soms wel zo’n 1000 meter om vervolgens weer te worden opgedeeld in tientallen zijarmen. Het water is zichtbaar zwanger van nieuw land (roodbruin gekleurd) en waar het water rust vindt, vormt zich een laagje vruchtbaar slib. In de delta zelf profiteren alle akkers hiervan, waar de rivier de zee ontmoet vormen zich ondiepe wateren en uiteindelijk land. De mangrovebossen fungeren als een soort van oppassers van de kraamkamer en beschermen het nieuw verworven land tegen de gulzige zee. De bevolking van de delta dankt hun bestaansmiddelen aan de Mekong .
Vandaag tientallen bruggen overgestoken en een tweetal pontjes moeten nemen om op onze plaats van bestemming te komen. Wij reden door een afwisselend landschap van rijstvelden, boomgaarden, kwekerijen, dorpjes, steden, etc.. Mensen rijden soms een eindje met je op gewoon om even een praatje te maken, nieuwsgierig als zij zijn naar waar wij vandaan komen en ons reisdoel. Een brug vandaag was zo slecht dat wij echt doodsangsten uitstonden toen een vrachtwagen ons tegemoet kwam. De brug zuchtte onder het geweld en wij vreesden dat ons laatste uur geslagen had. Het liep gelukkig goed af maar even later kwam Hans tot de ontdekking dat hij een tasje verloren had, losgeschoten van zijn bagagedrager op de hobbelige brug. Nergens meer te vinden, waarschijnlijk in het water gevallen. Alle souvenirs die wij hadden gekocht op onze reis (prachtige sierraden en kostbaar aardewerk en zilveren bestek) zaten hierin! Dikke pech maar het is niet anders, het belangrijkste is dat wij de brug ongeschonden genomen hebben, toch?
Wij zitten nu een knoert van een hotelkamer met drie bedden en een heuse kroonluchter. (zie foto) Dat is wel prettig want zo kunnen wij alvast wat afstand van elkaar nemen, dat is erg nuttig na 7 weken op elkaars lip te hebben gezeten en met het eind in zicht. De stad was erg druk vanavond met veel vlagvertoon en veel mensen op de been. Wij kregen de indruk dat er een nationale feestdag werd gevierd of dat er een verkiezingsoverwinning was behaald. Er viel echter geen vinger achter te krijgen.
Morgen de laatste etappe naar Ho Chi Min City (Saigon) en dat zit het fietsen er op. Adios.