Dag 19 Sa Kaeo- Aranyaprathet

Snelkookpan, Snelkookpan over 3 dagen zijn we in Battambang.
Eeeeeooooh, wij verlaten nu Sa Kkaeoooooooooo.
Fietsende voort schiet er van alles door je hoofd.Om 8 uur zaten wij al op de fiets, eerst weer een stukje over een drukke weg om vervolgens weer de rimboe in te duiken. De landschappen die aan onze ogen voorbij trekken blijven mooi maar ogen wel bekend voor ons. Verandering zou mooi zijn. Morgen zal alles anders zijn, woeste rimboe, Dajakse koppensnellers, valkuilen in de weg, tijgers, you name it! Toch word je dan weer plotseling aangenaam verrast. Een herder loopt met een groep waterbuffels de plomp in, de beesten genieten er zichtbaar van en blijken nog goede zwemmers te zijn ook(zie foto). Vrouwen in het veld die ons vermetel toeroepen en giechelen als wij terug schreeuwen (mannen kijken toe terwijl de vrouwen werken). Eventjes voor 1 uur arriveerden wij in ons schandalig luxe hotel met mega zwembad. Snel de zwembroeken aan en het koele verkwikkende nat in. HEERLIJK! Lekker lang gezwommen, in het zonnetje liggen koesteren met een koel drankje en wegdromen (hoe is het weer eigenlijk in Holland, hi, hi?) Nog even op de fiets wat boodschappen gedaan om vervolgens weer het zwembad in te verdwijnen, van korte duur dit keer want plotsklaps barstte er een enorme regenbui los. Gauw de was naar binnen, tja, en wat nu. Gerard kreeg plots een scene van een film voor ogen: Singing in the rain (met, ik geloof, Manke Nelis en Tante Leen in een prachtige hoofdrol dansend door de regen). Het voelde precies als de sfeer die de film uitademt, je laat je heerlijk nat regenen en je al je zorgen spoelen weg. Nog even wat antwoorden op vragen die ons bereiken. Peter vroeg ons over pech onder weg. Gelukkig helemaal niets (afkloppen). Gonnie vroeg ons de darmen voorlopig even te laten rusten, dat kunnen wij niet beloven(Bas en Huib gefeliciteerd, een prettige dag morgen!). Morgen berichten wij u vanuit Cambodja, tot dan.
P.S. Check nog even de routes die bij de vorige dagen zijn gezet. Als je dubbelklik op een foto, krijg je een vergroting.

Grotere kaart weergeven

Dag 18 Kabin Buri - Sa Kaeo

Gisteren de 1000 km grens doorbroken. Lichamelijk gaat ons dit goed af al krijgt Gerard wel wat last van schrale billen. Hans heeft speciaal hiervoor uierzalf meegenomen, misschien biedt dit soelaas. Heerlijke bbq genuttigd (op speciaal verzoek van Menno en Suus hebben we het maar even over het eten, dit n.a.v. het laatste verslag) en net zo als de vorige keer zat onze Hans weer heerlijk te smullen. Wij krijgen nu aardig door wat het eten een beetje inhoud en passen ons aan wat betreft de eetgewoonten van de locals. In een van onze eerste verslagen beschreven wij een ontmoeting met Marco, een Thaise Nederlander, die ons vertelde dat het heel gewoon is om ingewanden te eten. Een paar dagen hierna kregen wij een kom geserveerd met daarin lange slierten die ons deden denken aan bovenstaande. Met lange tanden, half korend hebben we de kom leeg gegeten. Het bleken achteraf een soort noedels te zijn. Grappig om te vermelden is dat opeens de hele zaak leeg liep, de rolluiken gingen dicht en het personeel werd zenuwachtig. Waarom dit alles gebeurde was ons niet duidelijk maar dit alles deed mij sterk denken aan het verhaal van de Zwarte Ridder. Ik vertelde Hans dit verhaal die vervolgens wit wegtrok! (Nieuwsgierig naar dit verhaal, bel Ton V. even, Frans B. kan ook) Top gefietst vandaag, lekker weer, rustige wegen (wel erg slecht dit keer, zie foto) en mooie natuur. Weer een aap gezien, een tamme dit keer, vast geketend aan een boom. Ook kroop er een slang vlak voor mijn voorwiel de weg over, deze haalde gelukkig veilig de overkant. Leuke bungalow betrokken met een tuintje er omheen. Morgen onze laatste dag in Thailand en dan door naar Cambodja.

Grotere kaart weergeven

Dag 17 Nokon Sayon - Kabin Buri

My papa was a rolling stone, where ever he laid his head was his home. Alweer 17 dagen zwerven wij rond door dit prachtige en facinerende land. Eigenlijk gek hoe snel een persoon zich aanpast aan veranderende omstandigheden. Waar we ook komen, binnen no time voelen wij ons er thuis. Er ontwikkelen zich ook allerlei patronen en gebruiken zonder dat daar over is gepraat. Om maar enige voorbeelden te noemen: Gerard neemt altijd het bed bij het raam, gaat altijd als eerste douchen bij aankomst, staat elke morgen als eerste op om precies 7 uur ( de laatste minuut telt hij altijd af) om vervolgens het toilet te bezoeken. Dit laatste moest ik van Hans met het mes op mijn strot vermelden. Hij is zeer onder de indruk van de beheersing van mijn sluitspieren. Als ervaren reiziger onderken ik als geen ander het belang van het op pad gaan met een opgeruimde endeldarm. Je moet er niet aan denken onderweg met een tissue in je hand en je broek op je hielen in de bosjes te zitten en dan komt die straatventer voorbij:" You buy, sir, velly special price for you". Daar is het mij dus om te doen. Wat Hans betreft: hij neemt het bed wat overblijft,doet als eerste zijn wasje, doet vervolgens zijn dutje en is not amused om 7 uur 's ochtends, weigert het toilet te bezoeken terwijl zijn blaas op springen staat. De toiletrituelen zijn altijd op de voet te volgen. In de toiletdeur zit een rooster en de muur reikt niet verder dan zo'n 30 cm onder het plafond. Als ik dus 's morgens 0m 7 uur iets in de pot laat vallen ervaart Hans dit als zijn wake-up call.

De route van vandaag ging slechts over grote drukke wegen met wat kleine klimmetjes. Weinig over te melden. Morgen pakken we de route weer op met een naar verluid prachtige binnenwegen en oogstrelende landschappen. Straks nog even fourageren en naar bed. So long!

Grotere kaart weergeven

Dag 16 Ayutthaya - Nokon Sayon

Spannende dag vandaag. Er is geen routebeschrijving beschikbaar van Ayutthaya naar het beginpunt van boekje 2. We besluiten het op gevoel te doen met wat hulp van het kompas. We volgden grote drukke wegen met weinig uitzicht op al het moois dat Thailand heeft te bieden. Na enige tijd besloten wij de grote gebaande paden te verlaten en ons te begeven in het grote onbekende. Ik zag er al snel geen gat meer in maar Hans heeft de gave om overal de weg te kunnen vinden. Ik heb hem al eerder reeds mild spottend Arendsoog genoemd maar deze keer mocht hij deze naam met trots dragen. Het is echt verbazingwekkend om te zien dat hij elke keer weer op de juiste weg uitkomt, gebruik makend van de zon, kaart en zijn onfaalbaar richtingsgevoel. Onderweg kom je van alles tegen, vissers (zie foto's), rijst dat gewoon op de weg ligt te drogen, huisvlijt dat langs de weg te koop wordt aangeboden en de alom aanwezige stalletjes. Er is hier sprake van een micro economie op grote schaal. Na 110 km te hebben weggetrapt zonder ook maar 1 druppel zweet kwamen wij aan in Nokon Sayon. Tja, en dan nog even snel een hotel scoren. Van het kastje naar de muur gestuurd worden heet zoiets. Heel Nokon Sayon gezien, dat dan weer wel. Uiteindelijk kwamen we een padvindster tegen die ons gebaarde haar te volgen. Helaas reed ze op een opgevoerde brommer en met die 110 km in de benen moesten wij maar zien dat we haar konden volgen. Uitgeput, het snot voor de ogen en geslagen door de man met de hamer, kwamen we uit bij het hotel waar we een uur eerder onze neuzen voor ophaalden. Na wat soebatten kregen we een kamer toegewezen (de eerste paar waren ons te duur) die een aantal kilometers verwijderd lag van de receptie, wel ja, dat kon er ook nog wel bij. Een lieve mevrouw echter maakte onze dag weer goed door geheel belangenloos onze was te doen. In de avond lekker gegeten in een restaurant boven een sloot. Elke keer als er een tafel werd opgeruimd, flikkerde de ober de restanten in het water. Even later ging ik even kijken boven de sloot. Ik schrok me wild. Jaws was er niets bij. Enorme vissen met grote bekken zwommen daar zomaar rond. De rekening viel deze avond tegen onze verwachting in erg hoog uit. We hebben toch maar netjes de rekening betaald zonder op te spelen!

Dag 15 Bangkok 2

Iedereen bedankt voor de geleverde reacties, dit wordt zeer door ons gewaardeerd( het bericht van onze Castricumse tegenvoeters is ook binnengekomen). Wij zijn weer terug in Ayuthaya na ons Bangkok avontuur. Manmoedig hebben wij ons staande gehouden als ferme boeren in het Siamese geweld. Ik mag wel zeggen dat we hen hebben getemd.De bengaalse tijgers zijn verworden tot kleine spinnende kittens die je zo pittig kunnen aankijken en je hart doen smelten. Bangkok zal nooit meer hetzelfde zijn, sla de kranten er morgen maar op na. Vanmorgen nog even The Golden Mountain gezien, The king's residence, Chinatown, you name it! Op het busstation een bus gepakt naar Ayuthaya, helaas bleek het een bus te zijn van een prive onderneming. Bij elke stop kwam er een leger aan kooplieden binnen en werd er tevens net zo lang gewacht tot men zeker wist dat echt elke klant binnen was. De reis duurde drie maal zo lang als die op de heenweg. Beetje grijs weer vandaag, lage temperaturen en wat motregen. Maar niet gezwommen vandaag. Nog even de stad in geweest om te eten(we werden de tent uitgeschopt toen we om een 2e bordje vroegen) en nog wat inkopen te doen. Verder niet veel te melden. Oh ja, de hospitalitycheck van Hans, daar zou ik nog verder melding over maken. De laatste tijd neemt hij zijn fiets het hotel in en het mooie is, hij stapt niet eens af maar scheurt zo naar binnen. De gore strepen die hij trekt over schone marmer neemt hij voor lief. Wie het niet voor lief nam, was de laatste balie medewerkster met net zo veel haar op haar tanden als op haar rijkgestoffeerde bovenlip. Ze trok me daar toch een potje van leer. Hans trok wit weg, keek zoekend om zich heen en trok vervolgens zijn petje van zijn kop om daar zijn remsporen mee weg te poetsen. Met deze actie smoorde hij een op hande zijnde rel in de kiem. De gastvrouw keek Hans aan met een bijna verliefde blik en begon op zachte zalvende toon te spreken. Ik spreek natuurlijk geen Thai maar het leek wel(ik gooi er maar met de pet naar) alsof ze zei:"petje af, knul". Morgen gaan we weer fietsen, kicken.

Dag 14 Bangkok

Toen ik Tom Toonen (een zeer gewaardeerde collega) vertelde dat wij ook een dagje en een nachtje in Bangkok zouden verblijven, verscheen er een aan waanzinnigheid grenzende blik in zijn ogen en hij prevelde vervolgens: "one night in Bangkok makes a hard man humble". Ik wist toen niet wat ik nu wel weet en wat hij dus al wist. Een stad die elke fantasie tart. Bij aankomst met de bus op het Noorder Busstation voelde het alsof we waren aangeland in een gekkenhuis, zie maar eens een juiste aansluiting te vinden. En hier komt dan de Hollandse ondernemersgeest om de hoek kijken. Diverse mensen aangesproken en ja hoor, bingo. Een meneer sprak erg goed Engels (had in de USA gewoond)en nam ons mee de bus in om later te melden waar we moesten uitstappen. Vervolgens weer een aardige meneer tegen het lijf gelopen (een leraar nota bene) die voor ons een tuktuk regelde voor 20 bath. Deze bracht ons naar een aantal bezienswaardigheden waar hij keurig bleef wachten. Hij probeerde ons nog wel even af te zetten bij een kledingwinkel (commissie)maar wij waren reeds gewaarschuwd. Het Royal Palace vormde de overtreffende trap van overdaad. Prachtig, je weet niet wat je ziet, echt alles goud wat er blinkt. Zedig werden we in een prachtig maatpantalon gehesen, te veel bloot is niet respectvol maar volgens mij wel veel smaakvoller. Daarna de boot genomen naar Chinatown alwaar we een aardig hotel vonden. In de avond waren we getuige van een feestelijke gebeurtenis en ceremonie: de geesten werden om vergiffenis gevraagd voor het vervuilen van het water. Dus wat doe je dan, je lazert bloemstukjes in het water met een kaarsje en wierook. Wel een mooi gezicht (wij zagen dit vanaf de boot), tevens werd er vuurwerk afgestoken, Thaise vuurballonnen werden opgelaten en er was een soort van optocht met prachtig versierde en verlichte boten. Nog even rondgelopen en gegeten (weer een hitsige dame aan tafel gehad)en ons terug laten brengen met de tuktuk. Maar de nacht is nog niet ten einde en hoe humble of hoe hard we morgen zijn weet slechts de nacht!

Dag 13 Sing Buri - Ayutthaya

5 Sterren, voor minder doen wij het vandaag niet. Marmer, gouden kranen, personeel buigend als waren het knipmessen, het kan niet op! Dit hebben we dan ook wel verdiend, hé. Ik bedoel maar: wij zitten hier met een temperatuur van tegen de 40 graden C, slechte wegen, stof, ontberingen, het missen van onze geliefden, olifanten op de weg, you name it! Honderd kilometers gereden vandaag. Vroeg opgestaan om de ergste hitte voor te blijven. En jawel, weer een Thaise deerne die het plan had opgevat om met ons mee te gaan.

Maar that's just the way it is. Jullie hebben heerlijk koel weer, dichtgeslibte wegen, jullie werk en ga zo nog maar even door.

Even kort! Nieuwe dieren: olifanten, reuze hagedissen, wurgslang en een kakaloerhis (= een vreemd beest waarvan het vrouwtje zich op de bek vasthecht van elke mannelijke soortgenoot)

Geleerd Thais: goede morgen, aangenaam kennis maken en dag. Het weer: heet maar tropische regentijd is over.

We zitten nu in Ayutthaya. Na de Sukhotai-periode (zie dag 8) was Ayutthaya van 1350 tot 1767 de hoofdstad van Siam. Rond 1700 had de stad meer dan 1 miljoen inwoners. Er zijn ook herinneringen aan de Nederlandse VOC, die hier van 1634 tot 1767 een nederzetting had om handel te drijven. Bij de Chao Praya (de grote rivier) is een plaquette ter herinnering aan de factorij van de VOC. In 1767 werd de stad verwoest door het Birmaanse leger.

Vanavond in hotel gegeten, eten was goed maar werd geserveerd met karaoke. Vreselijk maar ook weer komisch. Oh ja, heerlijk gezwommen hier in het zwembad.

Morgen naar Bangkok, we laten de fietsen en bagage hier in het hotel in een depot. Wij nemen slechts een rugzakje mee met spulletjes voor 1 nacht. Overmorgen hier weer terug en dan op weg naar Cambodja. We hebben er zin an!

Grotere kaart weergeven