Dag 26 Phnom Penh, City Tour

Dat was ons het dagje wel vandaag. Vanmorgen begonnen we met een heerlijk ontbijt in een tentje vlak naast ons hotel om een stevige fundering te leggen. Het bleek nodig te zijn!. Het beginpunt van de toer gaf al wat problemen (het pontje konden wij niet vinden) maar het vervolg gaf ook zo de nodige probemen. Een paar keer eindigden wij echt in een poel met water, de weg hield gewoon op (onder gelopen, geregend vannacht). Creatief als wij zijn kwamen we toch steeds weer goed uit. Het volgen van de route viel absoluut niet mee in de hekseketel van Phnom Penh, een moment van onachtzaamheid en het is gebeurd met je. Iedereen doet maar wat, regels lijken er niet te bestaan. Gevolg was dat er regelmatig afslagen werden gemist. Uiteindelijk lieten we de toer voor wat het was en besloten op zoek te gaan naar het museum dat ons inzicht zou verschaffen over de gruwelijkheden begaan onder het regime van Poll Pot. Het bleek een karig museum te zijn maar gaf wel heel goed de sfeer weer van hoe het moet zijn geweest. Daar opvolgend een bezoek gebracht aan een "killing field", even buiten de stad. Een toren gevuld met schedels viel gelijk op toen wij binnen traden. Massagraven, beschrijvingen van de gruwelijkheden, foto's, beenderen, etc., maakten het plaatje compleet.

De stad is echt te vies, te druk en te hectisch voor woorden. Gelukkig kunnen wij morgen weer door, de rust tegemoet. Op het einde van de tour nog even aan de rivier gezeten. Een vrouw liep de trap af, ging op haar hurken zitten en dronk van het vieze water. Vervolgens baadde zij zich in het water, floste haar tanden met een blad dat zij uit het water opviste, smeerde haar haar in met klei en spoelde dat weer uit. Onderwijl viste zij allerlei dingen op uit het water die voorbij dreven. Wij zagen tot ons afgrijzen grote ratten voorbij lopen, de vrouw echter maalde er niet om. Het beeld staat op ons op het netvlies gebrand en zullen dit niet licht vergeten. Het was ons het dagje wel!

(Mijn top schoonzusje, tante Rien , viert vanavond het feit dat zij Sara ziet! Van Harte en dikke kussen!!!!)

Dag 25 Siem Reap - Phnom Penh

Een vroegertje vanmorgen, 05.15 uur stonden wij naast ons bed. Om 06.00 uur zouden wij worden opgehaald om naar de boot te worden gebracht. Na een kwartier te hebben gewacht toch maar even informeren bij de balie van het hotel hoe het nu eigenlijk zat. Komen er zo aan, was het antwoord en warempel, daar kwam een pick-up (toepasselijke naam) aanrijden. Bijna vol geladen, dat wel. Er waren nog 2 zitplaatsen over achter in de bak maar hoe onze fietsen nu in hemelsnaam mee moesten, was ons een raadsel. De bestuurder bracht uitkomst: hij klapte het klepje van de bak neer en daar moesten de fietsen op, vast gebonden met een zeer rafelig stuk touw. Als haringen in een ton togen wij het meer tegemoet. Maar goed dat wij pal naast de fietsen zaten want bij de eerste kuil vielen de wielen al van het klepje, stevig vasthouden was het parool. Tegen alle verwachtingen in gingen wij bij nog een adres langs om 2 mensen op te halen en wonder boven wonder konden zij er ook nog bij. Inmiddels was het al tegen 7 uur en op die tijd zou de boot vertrekken. Oh ja en onderweg dus dan ook nog even tanken en kaartjes uitwisselen. Zo rond 07.15 arriveerden wij bij de boot en werden belaagd door hordes mensen die onze fietsen en koffers wilden dragen, die ons graag wilden voorzien van leeftocht en literaire meesterwerken aan ons poogden te slijten. 08.15 Uur vertrok de boot uiteindelijk met een brullende motor. Eerst langs "the floating village", het drijvende dorp. Je weet echt niet wat je ziet, dat mensen zo kunnen leven. Na de mangrove vegetatie achter ons te hebben gelaten, lag het enorme meer voor ons open. Prachtige vergezichten, vogels, vissersboten, etc namen wij waar van af het dak van de boot. Je leest soms wel eens in de krant dat er een overvolle boot naar de kelder is gegaan in deze omgeving, welnu deze boot was eveneens volgepakt met mensen. Gelukkig kwamen wij na 5 uur varen heelhuids aan in Phnom-Penh, om weer te worden overvallen door Jan en alleman. Nadat alles op de wal was gezet, gingen wij eerst op zoek naar een restaurantje want wij waren uitgedroogd en vielen van de graat. Met een versterkte innerlijke mens vervolgden wij ons pad op zoek naar een geschikt hotel. Of het geschikt is, weet ik eigenlijk niet. Zo'n 16 m2 is niet echt riant en er is geen raam in de kamer. De prijs valt dan wel weer mee, $10,-. Dus vanavond maar een extra drankje. Cheers!

Dag 24 Siem Reap - Angkor Wat

Geflankeerd door een beeldschone vrouw keek hij ons aan en zei:"So, where 're you guys from? Genietend van een welbestede dag, een drankje en heerlijk eten werd ons deze vraag gesteld. Het moment dat zij plaats namen aan het tafeltje naast ons vielen zij gelijk op. Hij, een zeer bedachtzaam persoon die na leek te denken over elke beweging die hij maakte, zij, een prachtige vrouw met een mysterieuze uitstraling. We raakten aan de praat over onze vakanties en kwamen uiteindelijk uit op beroepen. Hij bleek een gids te zijn die net terug kwam van een expeditie uit de Himalaya. Berg beklimmen was zijn ding. Nu begreep ik ook waarom het leek alsof hij nadacht over elke beweging die hij maakte, voor hem kan dat het verschil van leven of dood betekenen. Zijn voornaamste werkgebied lag in de Andes, met name in Peru (daar komt zijn vrouw vandaan). Zomaar weer even een leuk contact op een willekeurige avond. Vanmorgen een bezoekje gebracht aan de krokodillen boerderij. De lieverds zaten per leeftijdsgroep bij elkaar opgesloten. Eerst de kleintjes van een paar maanden oud, daarna "pubers"van 2 tot 4 jaar en vervolgens de adolescenten, Echte volwassen dieren waren er niet want daar wordt stevig van leer getrokken. Wel zielig voor die beestjes en na wat krokodillentranen gelaten hebbende, zetten wij koers naar het Toinle Sap meer om te zien waar de boot naar Phnom Penh vertrekt en om de omgeving te verkennen. Echt schitterend was het er. Men woont daar boven, aan en in de uitlopers van het meer. Overal bootjes, hutjes op palen(in de regentijd loopt alles onder), mangrove vegetatie maar ook heel veel armoede. 'S middags lekker in het zwembad gelegen, kaarten geregeld voor de boot naar Phnom Penh en wat proviand ingeslagen. Rond 15.30 uur reisden wij wederom af naar het Angkor Park, dit keer om Angkor Wat te ontdekken maar ook om de zon onder te zien gaan van af een tempel gelegen boven op een heuvel. Wij waren niet de enigen, met ons hadden nog zo'n 1000 man hetzelfde plan opgevat. Dit mocht echter de pret niet drukken want de zon ging evengoed onder. Daarna snel even een douche genomen en een hapje wezen eten in onze favoriete uitgaansbuurt. Dit keer geen leuke ontmoetingen maar wel lekker gegeten.

Dag 23 Siem Riep - Banteay Srey - Siem Reap

Loney Planet had ons gewaarschuwd ons voor te bereiden. En voorbereid waren we, gewapend met een grote dosis kennis over de Tempels van Angkor, met een fototoestel (anders geloven ze onze verhalen nooit) maar ook met een flinke dosis scepsis (hoop oude stenen van 1000 jaar geleden).De Tempels van Angkor, de hoofdstad van het oude Khmer Keizerrijk, vormen de perfecte samensmelting van creatieve ambitie en spirituele devotie. Tussen de 9e en de 13e eeuw streefde de Khmer ernaar de tempels van hun voorvaderen te verbeteren in afmeting, schaal en symetrie hetgeen uiteindelijk uitmondde in het grootste religieuze gebouw van de wereld.We rijden hier nu al 2 dagen rond en hebben morgen nog een dag voor de boeg en hebben nog lang niet alles gezien. Elke keer als er weer een nieuw tempel zich aankondigt denk je weer: hoe hebben mensenhanden dit voorelkaar weten te krijgen. Ik ga hier niet pogen een beschrijving te geven van wat er allemaal te zien is, het zou een slap aftreksel zijn van de facinerende werkelijkheid. En hoe magisch het er ook allemaal uitziet ( check The Temple of Doome met Angelina J.) plotsklaps word je weer met beide benen weer op aarde teruggezet. Nog zwaar onder de indruk van een joekel van een tempel komen wij een jongetje tegen met een lekke band. Nu het Khmervolk ons zoveel moois voorschotelt, willen we graag iets terug doen en bieden het manneke aan zijn band te plakken. Wij halen een pomp te voorschijn, plakspullen en stropen onze mouwen op. Het baasje kijkt ons met grote verschrikte ogen aan, schudt zijn hoofd en zegt:"no,no, just give me a dollar"! Ja, dag! Daar beginnen wij dus niet aan. Nou ja, het zal de generatiekloof wel zijn tussen hem en zijn voorvaderen. Ook nog even naar een verderop gelegen tempel geweest, zo'n 35 km van ons hotel. Je fietst er heen, kijkt wat rond, drinkt een cola en gaat weer terug. Later bedenk je dat dit neerkomt op vanuit huis (Hoorn) even naar Amsterdam fietsen en weer terug. Het bloedige verleden van de recente geschiedenis manifesteert zich inmiddels ook op meerdere fronten. Je ziet heel veel mensen met geamputeerde ledematen, verminkte gezichten en andere verwondingen als gevolg van het trappen op een landmijn. Regelmatig kom je waarschuwingen tegen niet zomaar het bos in te gaan maar ook borden met de melding dat op die plek de grond vrij is gemaakt van landmijnen. Een "killing field" ligt verscholen achter een tempelpoort.
Gisteravond naar de oude markt geweest van Siem Reap, de place to be voor backpackers. Reuze gezellig, gelijk aanspraak vanwege onze fietsen en prompte verschijningen. Veel sfeer en echt heerlijk Khmer voedsel, delicaat gekruid en zeer smaakvol. Toevallig was het nog "happy hour"(duurde al wat uurtjes) en togen wij later voldaan en helemaal happy weer naar ons schandalig luxe hotel. Vanavond gaan wij zeker weer naar deze buurt om ons kostje bij elkaar te scharrelen.

Dag 22 Siem Reap

We verblijven op dit moment 3 dagen in Siem Reap. Verslag hiervan volgt. Wel de route van vandaag:

Grotere kaart weergeven

Dag 21 Sisophon - Siem Reap

Noh, noh, waar heb die borst zin an? Hoe moet ik dat nu uitleggen, Toon en Jans? Ik doe een poging! Vanochtend om 07.30 uur vertrokken, extra vroeg want er ligt een tocht van meer dan 100 km te wachten op ons. Zodra wij de stad achter ons hadden gelaten, strekte er zich een vlakte uit aan beide zijden van de weg gevuld met water, rijst, bomen, dorpjes, vissers, vrolijke kinderen, de meest vreemde voertuigen, gewone voertuigen gevuld met de meest vreemde objecten en ga zo maar door. Een brommer kwam op ons af met iets achterop, we konden niet goed zien wat de lading was. Naderbij gekomen kregen we een beter zicht op de lading, het bleek een enorm varken te zijn. Het dier zat niet pittig acherop de duozit met zijn achterpootjes parmantig op de steps, niet met de voorpoten liefdevol geslagen om de middel van de bestuurder, had geen helmpje op en lag ook niet met het hoofdje intiem tegen de rug van het baasje. Niets van dat al. Het lag in een soort van korf achter op de bagagedrager, hoe ze dat voor elkaar krijgen, is mij een raadsel. Het voertuig bleef ook nog keurig op 2 wielen rijden, met zo'n last achterop verwacht je toch minstens een wheely. Het bleef niet bij 1 gebeurtenis, verschijdenen kwamen er voorbij. Ook brommers met met minstens 40 kippen erop kwamen ons voorbij. Dit alles deed mij denken aan een mailtje die ik ooit ontving met foto's over soortgelijke gevallen die ik zojuist beschreef. Ik verbaasde mij daar toen over en dacht dat de foto's waren bewerkt. Nu maak je het zelf mee. Authentieke dorpjes met huizen opgetrokken uit bamboe, bladeren, vlechtwerken van takken, met op de "drive"een ossenkar met houten wielen. Geen elekriciteit, stromend water of gas, nada, Mensen doen hun wasje in een poel bij het huis, vissen daar ook nog in en de waterbuffel vermaakt zich er ook prima, en alsof dat nog niet genoeg is, zwemmen de kinderen en de eenden er ook nog in. Dan schiet er weer een "vrachtwagen" voorbij geladen met.....mensen! Het blijkt de bus te zijn. Eindelijk kom je dan aan in het mythische Siem Reap en rij je langs een onwerkelijk luxe hotel met echt alles er op en er aan met een spandoek: 70% korting op kamers (ook hier slaat de crisis ongenadig hard toe). Hollands als wij zijn, informeren wij even en resideren nu in het prachtige Anchor Hotel met alles wat je maar kunt wensen voor een tientje de man. Daar heeft die borst nu zin an!

Grotere kaart weergeven

Dag 20 Aranyaprethat - Sisophon

Een vreemd unheimlich gevoel toen we de grens overstaken naar Cambodja. Het deed mij denken aan zo'n 30 jaar terug toen ik bij Checkpoint Charlie de grens overstak van West- naar Oost-Berlijn. Andere architectuur, veel viezer, armoediger en de mensen leken ook heel anders. Na verloop van tijd verdween dit gevoel weer om plaats te maken voor een opgewekte nieuwsgierigheid. Ook hier enthousiaste vriendelijke mensen die om hun deel van onze aandacht vragen. De weg die wij moeten gaan vandaag is goed te fietsen, recht en lang. Wel moeten wij er rekening mee houden dat het verkeer hier rechts rijdt, weer even wennen na 3 weken maar het went snel. Daar zagen we warempel een aantal ossenwagens van marskramers, volgepakt met wat je ook maar kunt bedenken. Ook fietsers komen wij tegen, behangen met echt van alles. Overal is men bezig met het oogsten van rijst, het drogen en bewerken. Er wordt ook volop gevist, staande in het water worden er netten uitgeworpen en weer binnen gehaald. Ook hier langs de weg overal stalletjes met flessen brandstof, groente, fruit en ga zo maar door. Onderweg nog even een colaatje gedronken (zie foto vrouwen met kindje), betaald met bath en wisselgeld in riel. Wel steeds even nadenken bij het uitgeven en ontvangen van geld, het is erg verwarrend. Goed hotel gevonden, stadje verkend en gaan nu een hapje eten.