Dag 47 Can Thu - Vin Long

Madrid, 5 december 2009

De sint heeft vernomen van een Piet vanuit de tropen
Dat, ja ik weet het, het klinkt bezopen
Twee penopauzerende grijzende en kalende heren
Zich na al die jaren zich proberen te manifesteren
Als jonge sportieve helden en mannen van deze tijd
In hun dromen door een ieder benijd
Al fietsend banen zij zich een weg door een blinde vlek op de kaart
En wanen zich in Nederland virtueel vermaard
Want elke dag doen zij digitaal verslag van hun belevenissen
Zodat een ieder zich er van kan vergewissen
Dat de fietsreis van de twee senioren er echt toe doet
En dat het geen opwelling is maar echt moet
Echter, de koene pedaalhelden die overdag met forse slagen het land veroveren
Kunnen des avonds, afgeleefd en besprongen door heimwee, geen vrouw meer betoveren
De meedogenloze zadelpunt laat na een dag de nodige sporen achter
De gedachten aan hun geliefden maakt hen melancholiek en zachter
Toch is met deze reis voor hen een lang gekoesterde droom geëvolueerd tot realiteit
En zijn ultieme verwachtingen uiteindelijk bewaarheid
Zij wensen alle trouwe lezers vanavond heel veel plezier
Een tropische groet van Sint, Piet en het Schimmeldier

Dag 46 Long My - Can Tho

Verdorie,heb ik een half uur noest zitten typen, heeft de computer niets opgeslagen en mag ik dus weer opnieuw beginnen. Heb ik dus absoluut geen zin in maar het moet van Hans, de slavendrijver. Hier dan maar even een verkorte versie van de wederwaardigheden van deze dag.
Maar liefst 65% van de Vietnamese bevolking is onder de 30 jaar en dat merk je verdraaid goed als je door dit land fietst. Overal kom je scholen tegen, oude scholen, heel veel nieuwe scholen en ook scholen in aanbouw. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en regelmatig stoppen wij even bij een school en brengen soms een kort bezoekje. Vanmorgen waren wij getuigen van een dagopening met aansluitend ochtendgymnastiek. Erg guitig om te zien. Het komt op het eerste gezicht allemaal erg gedisciplineerd over maar nadere observatie leert al snel dat ook hier echte raspubers zijn die de boel in de maling trachten te nemen, gelukkig maar. De grote druk op de scholen vertaalt zich niet alleen in volle klassen maar ook in een soort van ploegendienst. Er is een vroege ploeg en een late ploeg leerlingen, de leraren worden niet ververst, zij werken de hele dag door. Je ziet dan ook de hele dag door kinderen op straat al dan niet in schooluniform. Mocht u een leuke baan zoeken in een boeiend land: er worden nog leraren Engels gevraagd.
De etappe van vandaag begon weer goed met blije mensen, mooie vergezichten en goed weer. Naarmate wij dichter bij onze bestemming voor deze dag kwamen, werd de weg drukker en de omgeving minder interessant. Reeds vroeg op de dag namen wij onze intrek in het hotel met een riverview kamer. De Mekong laat zich hier van haar beste kant zien, bruisend van activiteiten en vol leven. De stad is ingesteld op buitenlandse toeristen, zo kon het gebeuren dat wij vanavond weer eens heerlijk westers hebben gegeten. Tot morgen.

Dag 45 Soc Tran - Long My

En ja hoor, daar lag de kip voor onze neus, goed gefrituurd en prachtig bruin, kop er nog aan de poten ook. Een gedienstige mevrouw kwam met een grote keukenschaar aanlopen en knipte de kip in stukken. Ze begon genadevol bij de nek en knipte met een snelle beweging de kop van de romp, de poten van het lijf en zo ook de vleugels. Alles stond stijf van de knoflook en andere kruiden die ons de vlammen uit de mond deden stoten. Ondertussen zat de serveerster een hokje verderop (de tafels waren gescheiden door schotten op ooghoogte) te flaneren met een gast. Heel vreemd om te zien, de gezichten zagen we niet maar de handen van verschillende mensen (mannen) en het fraaie onderstel van de serveerster waren goed zichtbaar. Hans was direct klaar met het eten, de kop van de kip en de poten en het geknip van de serveerster deden zijn maag vullen met afkeer. Hij zat dus gelijk lekker vol. Gerard deed nog wel een poging maar vroeg zich wel bij elke hap af wat hij nu weer tussen zijn tanden had, een strot, een nagel of een.......?

Het was verder weer een top dag vandaag, lekker weer en de delta op z'n mooist. Een paar schilderachtige pontjes, een crosscountry route, prachtige vergezichten en wederom geweldige mensen(zie foto's). Het wordt voor de lezer misschien wel wat vervelend al die hallejluja verhalen maar zo ervaren wij het nog steeds en dat na al die weken. Ook blijven wij een bijzondere attractie waar wij ook komen. Bij elke stop schuift er wel iemand bij ons aan tafel aan en vormt er rond om ons een grote kinderschare. Morgen op weg naar Can Tho waar wij misschien wel weer een europeaan tegenkomen na 5 dagen alleen maar locals. Doei!

Dag 44 Bac Lieu - Soc Trang

Wij gaan naar huis, nu direct rijden we door naar Saigon en boeken de vlucht om en zijn we een week eerder thuis. Dan kunnen we de Sint nog even meemaken en zijn wij verlost van regenbuien en saaie routes. Maar dat was gisteren. Vandaag is alles weer anders, niet dat we het thuisfront nu niet meer missen of de Sint, tuurlijk niet! Vandaag hadden wij gewoon weer een leuke dag. De route was deze keer weer oogstrelend. Ik heb de afgelopen weken heel wat superlatieven gebruikt om uitdrukking te geven aan onze waardering voor het landschap en bevolking en alles was volledig gemeend. Zoals ook deze mooie dag. De zon begroette ons deze morgen uitbundig toen wij buiten kwamen (onze hotelkamer had geen ramen) en de mensen van het hotel lieten zich ook niet onbetuigd. Zodra wij de stad achter ons gelaten hadden, ontvouwde de Delta zich in volle glorie. Een rijke schakering aan groentinten, een enorme afwisseling van water, landbouwgrond, bossen, fauna en gehuchten. Het was weer ouderwets genieten. Bij een schooltje aangekomen, trok Hans de stoute schoenen aan en stapte vermetel naar binnen, dit tot het grote ongenoegen van de juf die een pas verworven orde als sneeuw voor de zon zag verdwijnen bij 35 graden C. Tot Zijn grote verbazing gingen alle kindertjes spontaan staan bij zijn binnenkomst met de armen over elkaar (zie foto). Met één simpel handgebaar liet Hans de kids weer zitten, deed hun schaterlachen met wat vreemde geluiden en gebaren en nam steels een paar foto's. De juf protesteerde niet maar als haar blikken hadden kunnen doden....... Even verderop wat gedronken, gezeten op een soort van kleutermeubilair van plastic. Bij het opstaan bleef de stoel hangen aan het achterwerk van Gerard. Zijn alsmaar uitdijende spiermassa was hier natuurlijk debet aan maar genereerde wel een enorme lachsalvo van de waard en zijn gasten. Voorts gingen wij weer, het avontuur tegemoet. Een man had 2 slangen gevangen en zat gelukzalig in de berm zijn avondmaal voor te bereiden op wat ging komen. Een andere man zat in de rivier en bespiedde het wateroppervlak in een opperste concentratie, geen idee waarvoor hij dat deed. Een buffel liep een rijstveld in met een soort van slee achter zich aanslepend beladen met landbouwwerktuigen. Een klassiek Vietnamees hoofddeksel roeit een traditionele kano over de roodbruine rivier met als achtergrond een weelderige vegetatie. En ga zo maar door. Zelfs de stad waar wij nu zijn aangeland is leuk en het hotel biedt ook waar voor ons geld. Bij het verkennen van de stad kwamen wij wederom langs een school waar buiten op het plein een gymles werd gegeven. Hans liep zonder schroom het schoolplein op om zijn bijdrage te leveren aan de instructie. De bedoeling was dat er een schop moest worden gegeven tegen een soort van voetshuttle en Hans verzorgde hiervan een deel van de demonstratie. Hij deed dit beslist niet onverdienstelijk maar ook deze juf liep niet over van enthousiasme dit in tegenstelling tot de leerlingen die het prachtig vonden vooral toen Hans als toetje nog eens op zijn handen ging lopen. Een heerlijke rijstmaaltijd vormde een bekroning op deze rijke dag. Saluti!

Dag 43 Ca Mau - Bac Lieu

Weinig te vertellen over deze dag. De route die wij volgden, bestond uit één lange rechte weg van 64 km met redelijk veel verkeer en veel bebouwing. Onderweg nog een fikse regenbui gehad van ongeveer een half uur en dat was het zo ongeveer. Het stadje is daarentegen wel weer leuk, met mooie koloniale gebouwen uit de Franse tijd. Hier ook weer overal enthousiaste reacties van de bewoners als zij ons ontwaren op, in hun ogen, circusfietsen. Morgen hopen wij op een wat boeiendere dag met beter weer. Tot dan.

Dag 42 Vin Thuan - Ca Mau

Toch nog even terugkomen op de exotische keuken, dit na opmerkingen over het meebrengen van inheemse recepten door familie en collega’s. Vanochtend reed ik nog even door het dorp in een poging een ontbijtje te ritselen en kwam daar een man tegen met een paar grote slangen achter op zijn brommer, wel keurig in een mandje. Vanmiddag liepen wij over de markt en gaven onze ogen goed de kost. Groenten en fruit zagen er goed uit maar het vlees is een heel ander verhaal. Vliegen en andere insecten doen zich tegoed aan al dat lekkers. Met dat “lekkers” bedoel ik ook de varkensoren,poten maar ook levers en darmen. De marktkooplieden liggen in een hangmatje boven hun koopwaar zodat ze overal makkelijk bij kunnen zonder te hoeven opstaan. Een koddig gezicht! Om ons over de markt te begeven moesten wij bijna op handen en voeten kruipen over de grond, zo laag waren de dakjes boven de kramen. Vanavond gingen wij op advies van ons reisboekje naar een restaurant waar de menukaart ook in het Engels de gerechten weergaf. Dit bleek onze redding te zijn. Een kleine greep uit de gerechten: Indische cobra, snake (soort werd niet genoemd), schildpad en kikker. Wij besloten ons hier niet aan te wagen en bestelden kip. Hadden ze niet! Hans nam maar een rundvlees gerecht en ik gebakken rijst. Tijdens het eten kwam ik er achter dat er vlees in zat maar had niet de moed te vragen wat voor soort vlees het was want het smaakte goed en je moet niet altijd maar alles willen weten. De recepten van al dit lekkers hebben wij opgevraagd, Suus R. en Thijs M., dus jullie hoeven nu nog alleen maar voor de ingrediënten te zorgen!
Vanmorgen nog even mijn band verwisseld (Hans was onvermurwbaar) en een internetcafé bezocht (gisterenavond regende het heel hard). Tijdens het stukje rijden van het hotel naar het internetcafé heeft Hans zijn tracker verloren, het was uit de behuizing gevallen en wij hadden niets bemerkt. Wel erg jammer want de gereden route kunnen wij niet meer publiceren. De fietstocht was weer leuk maar niet spectaculair, veel van hetzelfde. Voor diegenen die nog moeten eten, eet smakelijk en tot morgen.

Dag 41 Rach Gia - Vinh Thuan

Ik weet het, ik had het gisteren niet moeten schrijven want het is de goden verzoeken Jawel, ik heb een lekke band. Vanavond ging ik nog even het dorp in op de fiets om een internetcafé te zoeken en nog even wat koele drank in te slaan. Het internetcafé was zo gevonden maar de koele drank niet. De drank zelf is het probleem niet, je wijst iets aan en geeft met je vingers aan wat de aantallen zijn en klaar. Maar om deze drank koud te verkrijgen is een regelrechte uitdaging. Echt hoor, Hakim kan met pensioen als wij weer terug zijn, zo goed zijn wij geworden in mime. Helaas kon ik dit niet aan het verstand peuteren van de locale bevolking, ze begrepen mij niet. Zij kwamen met van alles aanlopen maar niet met het gewenste. Je gaat dus met je fiets stoepje op en stoepje af. Bij het eerste winkeltje weigerde mijn slot al dienst en na de laatste zaak bezocht te hebben en ik onverrichter zake terugkeerde bij mijn trouwe tweewieler bleek mijn voorband leeg te staan. Hans maar lief aankijken dus en maar hopen dat hij die blik met mijn onschuldige blauwe stuiters niet kan weerstaan. Het eten van vanavond was weer een klucht in 7 bedrijven! Hans had al niet zo veel vertrouwen in die tent maar ik wuifde zijn bezwaren weg met allerlei vage argumenten. Niemand sprak ook maar een woord Engels en wij moesten dus weer terugvallen op onze improvisatietalenten. De drank kregen we redelijk snel voor elkaar. Wat het eten betreft wezen wij aan wat onze buurvrouw zat te eten, rijst en een kom met iets wat leek op een groenteschotel en er stond ook nog een schaaltje vlees bij. Wij wilde echter wel graag weten wat voor soort vlees het betrof en Hans en ik barstte weer spontaan uit in een luid gekakel. Uit de heftige gebaren van de gastvrouw konden wij opmaken dat het vlees geen pluimvee betrof.”Au,au,au”, riep zij op haar beurt ons toe waarop wij repliceerde:”miauw,miauw,miauw”. Een aantal gasten die onze”conversatie”volgden vielen ondertussen van het lachen van hun stoelen. Wij besloten toch maar het risico voor lief te nemen en het vlees er bij te bestellen. De bestelling was maar net gedaan of wij zagen een rat van zeker 30 cm door de tent heen schieten, goedmoedig nagestaard door de hond naast onze tafel die zeker weekend vierde. De groenteschotel die wij geserveerd kregen bleek vis te bevatten waar Hans niet van houdt dus wij besloten dat hij het vlees dan maar door zijn rijst zou gooien en ik zou de groente met vis voor mijn rekening nemen. Met wat hij eerder op de dag gezien had, de rat nog vers in zijn geheugen en het gemiauw nog nagalmend in zijn oren, begon hij gaande weg met alsmaar langer wordende tanden te eten. Na een paar hapjes schoof hij het eten weg en meldde: ik ben hier klaar mee, ik weet niet wat het is maar in ieder geval geen varkens- of rundvlees, vis of pluimvee en dan blijft er niet zo veel meer over wat voor mij acceptabel is. Ik had het ook geproefd, het was behoorlijk gekruid en het was inderdaad moeilijk te bepalen wat het zou kunnen zijn. Onze achterdocht werd gevoed door wat wij tegengekomen waren op een markt eerder op de dag. Argeloos fietsen wij langs wat stalletjes en onze ogen namen plots een mand waar met een vreemde inhoud. Eerst dachten wij aan een soort van dikke darm of zo iets maar bij nader beschouwen bleek het te gaan om een grote python, gevild en wel. De kop en staart zaten er nog aan en waren niet gevild. Een wat kleinere gevilde slang vormde het enige gezelschap van het dier. Dit beeld is ons de gehele dag bijgebleven. Verder wel een erg leuke dag gehad in de delta, prachtig om te zien en weer enkele verassende ontmoetingen gehad met de locale bevolking. Al met al de moeite waard en nieuwsgierig wat de dag van morgen weer gaat brengen!